അറിയാതെ ഒന്നും പറയാതെ – ഭാഗം 1

Share with your friends

നോവൽ
എഴുത്തുകാരൻ: ദീപ ജയദേവൻ

“സിദ്ധു…” അലറിവിളിച് അവൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
ചുറ്റിലും ഇരുട്ട്.
സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുക്കാൻ കുറച്ചു സമയമെടുത്തു. സമചിത്തത വീണ്ടെടുത്തു, കയ്യെത്തി ബെഡ്‌ലാംബ് ഓണ് ചെയ്തു. വിയർത്തു നനഞ്ഞ മുഖം കൈകളിൽ താങ്ങിയവൾ അനങ്ങാതെയിരുന്നു.

” ഇന്ദു….” പെട്ടന്ന് വാതിലിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം.
കിടക്കയിൽ നിന്നിറങ്ങി വാതിൽ തുറന്നു.

” ഇന്ദു…എന്താ മോളെ…എന്തുപറ്റി ” വാതിൽക്കൽ അവളുടെ ചേച്ചി ചാരുലതയും ഭർത്താവ് ശ്രീകാന്തും. അവരകത്തേക്കു കയറി.

” എന്താ മോളെ…സ്വപ്നം കണ്ടു പേടിച്ചോ മോൾ..” അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ബെഡിലേക്കിരുന്നുകൊണ്ടു ചാരുലത ചോദിച്ചു.

” മ്മ്” അവളൊന്നു മൂളി.

” ഇന്ദു….എന്താ മോളെ ഇതു. സാരമില്ല. ഇത്ര ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞില്ലേ. നമ്മൾ പൊരുത്തപ്പെട്ടല്ലേ പറ്റു.” ശ്രീകാന്ത് അവളുടെ ചുമലിൽ തട്ടി.

” മ്മ്. എനിക്കൊന്നുമില്ല ശ്രീയേട്ടാ. എനിക്കൊന്നുമില്ല. ചേച്ചി നിങ്ങൾ പോയി ഉറങ്ങിക്കോളൂ.”അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു.

” ചാരു, നീ കൂടി ഇവിടെ കിടന്നോളൂ എന്നാൽ.” അയാൾ ഭാര്യയെ നോക്കി.

” വേണ്ട ശ്രീയേട്ടാ. എനിക്കൊന്നു ഒറ്റക്കിരിക്കണം. ചേച്ചിയും ചേട്ടനും പൊക്കോളൂ.” അവൾ രണ്ടുപേരെയും ദയനീയമായി നോക്കി.

“സാരമില്ല…ഒന്നും ഓർക്കേണ്ട. മോളുറങ്ങിക്കോളൂ. കേട്ടോ” അവളുടെ നെറുകയിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു ചാരുലത.

പിന്നീടൊന്നും മിണ്ടാതെ വിഷമത്തോടെ അവളെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് വാതിൽ ചാരി അവർ പുറത്തേക്കു പോയി.

ഇന്ദുവെന്ന ഇന്ദുമിത്ര. ക്യാപ്റ്റിൻ സിദ്ധാർഥ് മുകുന്ദന്റെ ഭാര്യ. നാലു മാസങ്ങൾക്കു മുൻപ് കാശ്മീരിൽ നടന്ന പാക് ആക്രമണത്തിൽ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി വീരമൃത്യു വരിച്ച ധീരജവാന്റെ ഭാര്യ. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു അഞ്ചാമത്തെ ദിവസം സിദ്ധാർഥിന് തിരിച്ചു പോകേണ്ടി വന്നു. പതിനഞ്ചാം ദിവസം തിരിക വന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരമായിരുന്നു….ദേശിയ പതാക പൊതിഞ്ഞ പെട്ടിയിൽ .

വാതിലടച്ച് ഇന്ദു വന്നു ബെഡിലിരുന്നു. ചുവരിലെ ക്ലോക്കിൽ നാലുമണിയെന്നറിയിച്ചു ബെല്ലടിച്ചു നിന്നു.

അവൾ എഴുന്നേറ്റു കട്ടിലിനടിയിൽ നിന്നും പെട്ടിവലിച്ചെടുത്തു തുറന്നു. യൂണിഫോമിലിരിക്കുന്ന സിദ്ധാർഥ് അവളെ ഉറ്റുനോക്കി. കുറെയധികം നേരം അവൾ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

പിന്നെയവൾക്ക് ഉറങ്ങാനായില്ല.
സിദ്ധാർഥിന്റെ ചിത്രം മേശപ്പുറത്തു വച്ചു ബെഡ്‌ലാംബ് അതിനരികിലേക്ക് നീക്കിവെച്ച് മേശമേലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.

വെറും ഇരുപതു ദിവസം മാത്രമുള്ള അവരുടെ ദാമ്പത്യത്തിലെ ഓരോ നിമിഷവും അവളോർത്തു.

ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഓർമകൾ പെട്ടന്നവളുടെ ചിന്തകളിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തി.

മഞ്ഞു പാളികൾക്കു മുകളിലൂടെ അവർ പാഞ്ഞു പോകുന്നു… ചുറ്റിലും വെടിയൊച്ച…ഒളിച്ചിരിക്കാൻ ഒരു ട്രാഞ്ചോ ഒന്നും കാണാനില്ല…കൂട്ടുകാരുടെ ഇടയിലൂടെ അവരിൽ ഒരാളായി കുതിച്ചു പായുകയാണ് അയാൾ….പെട്ടെന്ന് മഞ്ഞിൽ തെന്നി അയാൾ താഴേക്കുരുണ്ടു… ചാടിയെഴുന്നേറ്റു ഓടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ , ഒന്നു…രണ്ട്… മൂന്ന്….നെഞ്ചിൽതന്നെയാണ് വെടി കൊണ്ടത്….. ചോരച്ചീറ്റിത്തെറിച്ചു… അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും തോക്ക് തെറിച്ചു പോയി…..നെഞ്ചുപൊത്തിപ്പിടിച്ചു അയാൾ താഴേക്കു വീണു, ഭാരത് മാതാ… കീ… ജയ്.. അയാൾ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കൈ ചുരുട്ടി ആഞ്ഞുയർത്തി….

കണ്ണടച്ചാൽ തെളിയുന്ന ഭീതിയുണർത്തുന്ന ചിത്രങ്ങളൊക്കെ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ സമ്മാനിക്കാൻ തുടങ്ങി.

മിഴികൾ തുറന്നു സിദ്ധുവിന്റെ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. കവിളിലൂടെ കണ്ണുനീർ ചലിട്ടൊഴുകി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

എപ്പോഴോ ഉറക്കമവളുടെ കണ്പോളകളെ തഴുകി.

** ** ** ** ** ** ** ** ** **

“വലിയമ്മേ……” അരവിന്ദൻ നീട്ടിവിളിച്ചു.

അടുക്കള തൊടിയിലെ നിറയെ കായ്ച്ചു കിടക്കുന്ന മൂവാണ്ടൻ മാവിന്റെ ചില്ലയിൽ കയറി തൊഴുത്തിന് മുകളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കൊമ്പു വെട്ടാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ.

” ഓ….. ഇതൊക്കെ എവിടെ പോയി തുലഞ്ഞോ..എന്തോ… എടാ… ഉണ്ണിക്കുട്ടാ…” അയാൾ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് പിന്നേം വിളിച്ചു.

” അരവിന്ദാ…. നീയത് എവിടെ നിന്നാ വിളിക്കുന്നെ…”

തൊഴിത്തിനു മുന്നിലൂടെ വലിയമ്മ തന്നേ വിളിച്ചു നടക്കുന്നത് കണ്ടു അവൻ.

” ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്….” അവൻ മുകളിൽ ഇരുന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

” ആ ..നീയിത് ഇവിടെ കേറിരിക്യ.”

“ന്റെ വലിയമ്മേ ആ ഹരിയേട്ടനോട് ഒന്നിങ്ങട് വരാൻ പറയു. ”

” ഞാൻ വന്നാൽ പോരെ കുട്ടി….” അവർ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

” ഇങ്ങോടെക്കോ..? ന്റെ പൊന്നു വലിയമ്മേ… ഒന്നിങ്ങട് ചെന്നിട്ട് ആ ഹരിയേട്ടനെ ഇങ്ങ് പറഞ്ഞു വീടു. ഇല്ലാച്ചാൽ ഞാനെന്റെ പാട്ടിനിറങ്ങി പോകുവേ..” അവൻ പിന്നെയും പറഞ്ഞു.

‘ഹരീ..’ നീട്ടിവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവർ അകത്തേക്കു പോകുന്നതും നോക്കി അയാൾ മാവിൻ കൊമ്പിലിരുന്നു. കൊമ്പു വെട്ടാൻ എന്തെങ്കിലും മർഗമുണ്ടോന്നു ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും നോക്കുമ്പോഴാണ് അയാൾ അതു കണ്ടത്.

ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ അയാൾ താഴെ തൊടിയിലേക്ക് നോക്കി.

വയലിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന വഴിയിലൂടെ ശ്രീയേട്ടന്റെ മകൾ അമ്മുക്കുട്ടയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു പോകുന്നു ഇന്ദുമിത്ര.

അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്നു വികസിച്ചു. മങ്കൊമ്പിലേക്കു ചാഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട് ഇമചിമ്മാതെയവൻ അവളെ നോക്കി.

വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു പട്ടുപാവാടക്കാരിയുടെ കൊലുസിന്റെ കൊഞ്ചൽ അവന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി.

ശ്രീയേട്ടനെ കാണാൻ പോകുന്ന ഹരിയേട്ടന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്നത് ഇന്ദുമിത്രയെ കാണാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നെന്നു ഇന്നും തനിക്കു മാത്രം അറിയാവുന്ന രഹസ്യം.

” ഡാ… എന്താടാ വിളിച്ചത്.”

ഒച്ചകേട്ട് താഴേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ മേലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നു ഹരിശങ്കർ.

“ഏട്ടാ… ഈ കൊമ്പു മുറിക്കാൻ വലിയമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നെ….ഞാൻ നോക്കിട്ടേ ഒറ്റക്ക് ..ങ്ങട് പറ്റണില്യ “.

” നിനക്കിത് എന്തിന്റെ കേടാണ് അരവിന്ദാ…മറ്റന്നാൾ ഫിസിക്കൽ ഉള്ളതാണെന്ന് വല്ല വിചാരോം ഉണ്ടോ നിനക്ക്….അതെങ്ങനെയാ…നിന്നെയിങ് വിളിച്ചു വരുത്തിയ എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ.” ഹരി നിന്നു ഉറഞ്ഞുതുള്ളി.

“എന്റേട്ടാ… ഇതു വല്യ കാര്യല്ലാന്നു …ഏട്ടൻ ദാ ആ കയറിലൊന്നു വലിച്ചു പിടിച്ചാൽ മതി…ഇപ്പോ തീരുന്നേ…”

“അരവിന്ദാ…നീ കളിക്കാതെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിക്കേ…”

ഏട്ടന്റെ അടുത്ത് ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലാന്നായപ്പോൾ അരവിന്ദൻ പതിയെ താഴേക്കിറങ്ങി.

” ഒരൊറ്റ പെടയങ്ങു വെച്ചതന്നാലുണ്ടല്ലോ…” അവനിറങ്ങി വന്ന വരവിനു ഹരിയവന്റെ ചെവി പിടിച്ചു തിരിച്ചു.

ശേഷം മാവിൽ കയറി ചില്ല മുറിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മുക്കുട്ടിയുടെ കൂടെ തൊടിയിലൂടെ ചുറ്റി നടക്കുവായിരുന്നു ഇന്ദു. ശോക മൂകയായി വീട്ടിൽ ചടഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടു ചാരു പറഞ്ഞു വിട്ടതാണ് അവളെ.

” ചെറിയമ്മേ…ചെറിയമ്മക്ക് ഇപ്പൊ അവധിയാണോ…” അമ്മുക്കുട്ടി അവളോട് ചോദിച്ചു.

” അതേല്ലോ… ന്തേ അമ്മുക്കുട്ടി.” അമ്മുക്കുട്ടിയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ നടന്നു.

” അപ്പൊ ചെറിയച്ഛൻ ന്തേ വന്നില്ല ?”

പെട്ടന്ന് ഇന്ദുവിന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. അകലേക്ക് മിഴികൾ പായിച്ചു. ദൂരെ നീലാകാശത്തിനും മുകളിൽ നിന്നും സിദ്ധു തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി.

” എന്തു ചെറിയമ്മേ…ചെറിയച്ഛൻ ന്താ വരാത്തെ.”

” മ്മ്… അതു…ചെറിയച്ഛൻ ജോലിക്ക് പോയിരിക്കയല്ലേ അമ്മൂട്ട്യേ…അതാ വരാത്തത്.”

” ഇന്ദുചേച്ചി….” പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും വിളിക്കുന്നത് കേട്ടവൾ തിരിഞ്ഞു .

തൊടിയിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഓടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു അമൃത. കാറ്റിലവളുടെ നീളൻ മുടിതുമ്പും ദവണിതുമ്പും പാറിക്കളിച്ചു. ശ്രീകാന്തിന്റെ അമ്മാവന്റെ മകൾ. എൻജിനീയറിങ് പഠിക്കുന്നു.

” ഇന്ദുചേച്ചി….” അമൃത ഓടിവന്നു ഇന്ദുവിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

” ആഹാ….അമൃത ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ ? അറിഞ്ഞില്ല്യ.”

“ഇല്ല ചേച്ചി. രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകുന്ന വഴി ശ്രീയേട്ടൻ വന്നിരുന്നു. ചേച്ചി വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും. ഒരു കമ്പിനി കൊടുക്കണമെന്നും ഒക്കെ എന്നെ പറഞ്ഞേപ്പിച്ചിട്ടാണ് പോയത്.” അമ്മിക്കുട്ടയെ വാരിയെടുത്തു ഉമ്മവച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.

” അതെയോ… അറിഞ്ഞില്ലാട്ടോ… ഞാനുണരുമ്പഴേക്കും ശ്രീയേട്ടൻ പോയിരുന്നു.” അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും വല്യ ശബ്ദത്തോടെ മാവിന്റെ ചില്ലയൊടിഞ്ഞു വീണതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.

‘അയ്യോ ‘ന്നു നിലവിളിച്ചു മൂന്നുപേരും ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

മേലെ തൊടിയിൽ പുറംതിരിഞ്ഞു ഒരാൾ നില്ക്കുന്നതു കണ്ടു.

” പേടിച്ചു പോയോ മൂന്നാളും..” ചോദ്യം കേട്ടവർ മാവിന്റെ കൊമ്പിലേക്ക് നോക്കി.

മുകളിൽ നിന്നും ഹരി താഴേക്കിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഹരിയേട്ടനല്ലേ അതു..” ഇന്ദു വിസ്മയത്തോടെ അമൃതയോട് ചോദിച്ചു.

അതേ എന്നവൾ മറുപടി പറയുമ്പോഴേക്കും ഹരി താഴേക്കിറങ്ങി. കയ്യാല മുകളിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

” ഇന്ദു….അറിയുമോ..? ” തലയിൽ കെട്ടിയ തോർത്തഴിച്ചു മുഖത്തെ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുത്തുകൊണ്ട അയാൾ ചോദിച്ചു.

“ഹരിയേട്ട….എന്താണ് ഞാൻ മറുപടി പറയുക. ” അവളൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ തിരക്കി.

” ശ്രീ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്ദുവിനെ കൊണ്ടുവരാൻ പോകുന്ന കാര്യം… വൈകിട്ടു ഇറങ്ങുന്നുണ്ട് അപ്പൊ കാണാം.” അമ്മുക്കുട്ടിയെ വിളിച്ചൊന്നു പുന്നരിച്ചിട്ട് അമൃതയോടും കുശലം ചോദിച്ച് അയാൾ യാത്ര പറഞ്ഞു.

” ഇന്ദുചേച്ചിക്ക് ഹരിയേട്ടനെ അറിയ്യോ..? ” അമൃത അവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി.

” പിന്നെ….”

“അതെങ്ങനെ..”

” അതു…ചാരു ചേച്ചിയെ കാണാൻ ശ്രീയേട്ടൻ വരുമ്പോഴൊക്കെ എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകും ഹരിയേട്ടൻ.”

” അതെയോ….ശോ….ഒരുപാട് വർഷം പ്രണയിച്ചോ ചേച്ചി അവർ ”

” മ്മ്…. ഒരു നാലഞ്ചു വർഷം..”

“എന്നിട്ടോ….”

“അപ്പോഴേക്കും വീട്ടിൽ ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞു. ” ഇന്ദു അമൃതയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

” യ്യോ… എന്നിട്ട് …കുഴപ്പം ആയോ”

“ഏയ് …പിറ്റേന്ന് തന്നെ ശ്രീയേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും അവര് ആലോചന ആയിട്ട് വന്നു. അതോടെ എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു. ശ്രീയേട്ടനെ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ട്ടയി.”

” ഹാ….അവരുടെ ഭാഗ്യം…” അവളൊരു നെടുവീർപ്പിട്ടു.

” അതെന്താ….അമൃതക്ക് അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ ” ഇന്ദു കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവളെ നോക്കി.

അമൃതയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു.

“അത്…ചേച്ചി…പിന്നെ പറയാം…കേട്ടോ….” എന്നും പറഞ്ഞവൾ ഹരി നിൽക്കിന്നിടത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ രണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങൾ വിടരുന്നത് ഇന്ദു കണ്ടു. അവൾ തലചരിച്ചു അവിടേക്ക്‌ നോക്കി.

ഹരിയോടൊപ്പം ഒരാൾ പുറംതിരിഞ്ഞു നിന്നു മരച്ചില്ലകൾ പെറുക്കുന്നത് കണ്ടു.

ചാരുലത വിളിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അമ്മുക്കുട്ടിയുടെ കയ്യും പിടിച്ചവർ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

**************************************

മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള വഴിതിരിയുമ്പോഴാണ് എതിരെ ഇന്ദുവും അമൃതയും കൂടി നടന്നുവരുന്നത് അരവിന്ദൻ കാണുന്നത്.

അമൃതയുടെ കിലുക്കിലെയുള്ള സംസാരത്തിന് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ എന്തൊക്കയോ മറുപടി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾ.

അടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് അമൃത അവനെ കാണുന്നത്. അവളുടെ പരിഭ്രമത്തോടെയുള്ള നോട്ടം കണ്ടു ഇന്ദു മുഖം തിരിച്ചു.

മുൻപിൽ അപരിചിതനയൊരു ചെറുപ്പക്കാരൻ.

അവൾ അമൃതയിലേക്ക് നോട്ടം തിരിച്ചു.

“അരവിന്ദേട്ടൻ അമ്പലത്തിലേക്കാ…?” അമൃത പതിയെ ചോദിച്ചു.

അവളെ നോക്കി ഒന്നു തലയിളക്കിയിട്ട് അയാൾ ഇന്ദുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

” ഇയ്യാൾ അറിയ്യോ..?” അയാൾ അവളോട് ചോദിച്ചു.

ഇന്ദു അമൃതയെ നോക്കി. പിന്നെയും അരവിന്ദന്റെ മുഖത്തേക്കായി നോട്ടം. അവൾക്ക് അയാളെ കണ്ടതായി ഓർക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

” ക്ഷെമിക്കണം. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് ഓർമ്മയെത്തുന്നില്ല.”

” മ്മ്… ശെരിയാ…..” അയാൾ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് അവരെ മറികടന്നു അമ്പലത്തിലേക്ക് നടന്നു.

മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനൊരാളെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു ഇന്ദു.

” ഇന്ദു ചേച്ചിക്ക് അറിയ്യോ ആളെ ..?”

“ഏയ് …..അറിയില്ല. ആരാദ്.” ഇന്ദു അവളോടരാഞ്ഞു

” അത്…ഹരിയേട്ടന്റെ അനുജനാ….ചെറിയച്ഛന്റെ മോൻ. ” അവൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴവളുടെ മുഖത്തു വിരിഞ്ഞ നാണം കണ്ടപ്പോൾ ഇന്ദു കുസൃതിയോടെ തലയിളക്കി ചിരിച്ചു.

” ഇതാണോ…ആ ആൾ… ” ഇന്ദു വീണ്ടും കുസൃതിയോടെ അവളെ നോക്കി.

” ഏതു ആൾ…”

“ഇന്നലെ പറഞ്ഞില്ലേ ….ആ…ആൾ.”

പോ ചേച്ചി ന്നു പറഞ്ഞു അവൾ നാണത്തോടെ ഇന്ദുവിന്റെ കയിൽ നുള്ളി.

മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ തിരിഞ്ഞു അരവിന്ദനെ നോക്കി. അതേ നിമിഷം തന്നെ അരവിന്ദനും പിന്തിരിഞ്ഞു.
യ്യോ…..ന്നു പറഞ്ഞു വിരൽ കടിച്ചവൾ ഇന്ദുവിന് മറഞ്ഞു.

അവളുടെ പരുങ്ങൾ കണ്ട് ഇന്ദു മെല്ലെ മുഖം പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ചു അരവിന്ദന്റെ മിഴികൾ വിടർന്നു. അവളുടെ കണ്ണികളിലേക്ക് നോക്കിയവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളും.

അമ്പലത്തിനകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയം പ്രാർത്ഥന കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു…..

മഹാദേവ…..ഇത്തവണ എന്നെ തോല്പിക്കരുതെ…..

മനമുരുകി അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

തുടരും….

Nb: നോവൽ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരൊക്കെ ഒന്ന് ലൈക്ക് ചെയ്ത് പറ്റുന്നവർ ഷെയർ ചെയ്യണേ…🌹🌹🌹🌹

-

 

ഞങ്ങളുടെ വാർത്തകൾ നിങ്ങളുടെ വാട്‌സാപ്പിൽ ലഭിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

 
Nishikanth padoor വന്ധ്യതയ്ക്ക് പാരമ്പര്യ നാട്ടുചികിത്സയുമായി വൈദ്യരത്നം നിഷികാന്ത് പാടൂർ

-

 
Nikahinkerala ഇസ്ലാമിക താൽപര്യങ്ങൾക്ക് ഇണങ്ങുന്ന അനുയോജ്യമായ ഇണയെ അതിവേഗം കണ്ടെത്താം

-

 
Seclob മലയാളികൾക്കായി ഇതാ സെക്ലോബ് എന്ന ഒരു മൊബൈൽ സൈറ്റ്… മൊബൈൽ വഴി ഒരുപാട് സേവനങ്ങൾ ഒരു കുടകീഴിൽ നമുക്ക് ലഭിക്കുകയാണ് ഇത് വഴി…

-


digital marketing സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പരസ്യം നൽകൂ; നിങ്ങളുടെ ബിസിനസ് വളർത്തൂ

-


Image One സംരംഭകര്ക്കുള്ളതെല്ലാം ഇനി ഒരു കുടക്കീഴില്; കമ്പനി രെജിസ്ട്രേഷന് മുതല് വെബ്സൈറ്റ് വരെ!!