ചെമ്പകം പൂക്കും യാമങ്ങൾ : ഭാഗം 12

Share with your friends

എഴുത്തുകാരി: അഷിത കൃഷ്ണ (മിഥ്യ )

വസുവിനൊപ്പം നടന്നു വരുന്ന അനന്തനെ കണ്ടതും ഹരി അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി. വസുവിന്റെ പ്രണയം അത് സത്യമാണെന്ന് തെളിയുകയാണല്ലോ. ആ ചിന്ത അവളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത നിറച്ചു.. എന്നാൽ തന്റെ ഇഷ്ടമില്ലായ്മ പുറത്തു വരാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അനന്തനോട് പുഞ്ചിരിച്ചു. സർ എന്താണിവിടെ? ഹരി ചോദിച്ചു. ഞാൻ അമ്മച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടിൽ പോകുന്ന വഴിയാണ്. അമ്പലം കണ്ടപ്പോൾ കയറി എന്ന് മാത്രം. ചോദ്യത്തിനുത്തരമെന്നവണ്ണം അവൻ പറഞ്ഞു. പിന്നീടൊന്നും ചോദിക്കാനും പറയാനും നിൽക്കാതെ അവർ തൊഴുതു നീങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു. അനന്തനൊപ്പം നിന്ന് അവസാനമായി ഭഗവാനുമുന്നിൽ കൈകൂപ്പുമ്പോൾ പ്രണയവും ആഹ്ലാദവും അലതല്ലുകയായിരുന്നവളിൽ. തന്റെ പ്രണയത്തോടു തന്നെ ഈ ജന്മം ചേർത്തു വെക്കണേ മനമുരുകിയവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു. എന്റെ ആത്മാവ് ഈ ലോകം ഉപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം വെറുമൊരു ശരീരമായോ ജീവച്ഛവമായോ ജീവിക്കാനുള്ള ഇടയുണ്ടാവരുതേ..

ഉള്ളിന്നുള്ളിൽ അവൾ ഭഗവാനോട് കേണുകൊണ്ടിരുന്നു. പ്രാർത്ഥനകഴിഞ്ഞതും ആലിലയിൽ ചെമ്പകപൂക്കൾ തിരുമേനി അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്ന അവളെ മെല്ലെ തട്ടി കൊണ്ട് ഹരിയത് മേടിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇനി ഏതായാലും നടയടക്കാൻ നിൽക്കുവാണ്.. മോൾക്ക് ചെമ്പകപൂക്കൾ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിയുന്നതുമാണല്ലോ. ചിരിയോടെ തിരുമേനി പറഞ്ഞു. കയ്യിലേക്ക് ആലില വാങ്ങി അതിലെ പൂവുകൾ നോക്കി.. വെള്ളചെമ്പകം കാണാത്തതിൽ ചെറിയൊരു നിരാശ തോന്നിയെങ്കിലും അത് മറച്ചു പിടിച്ചു. തിരുമേനിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു നന്ദി പറഞ്ഞു. നീ മുടിയിൽ വെക്കുന്നില്ലേ? ഓറഞ്ച് ചെമ്പകമായത് കൊണ്ടാണോ ചൂടാതെയിരിക്കുന്നെ? ഹരി ചോദിച്ചു. മോളെ അതിലൊരു വെള്ള ചെമ്പകം ഉണ്ട്.. നോക്കി നോക്കൂ.. ഇയാൾ കൊണ്ടു വന്നതാണ്.. തിരുമേനി അനന്തനെ നോക്കിയാണ് പറഞ്ഞത്. അനന്തനെ നോക്കി നിന്നിരുന്ന അവൾ പെട്ടന്ന് നോട്ടം മാറ്റി.

മറ്റുള്ള ചെമ്പകങ്ങൾക്കിടയിൽ കുരുങ്ങി കിടന്ന വെള്ളപൂവ് കണ്ടതും അവളതു കയ്യിലെടുത്തു. എനിക്ക് ഈ ചെമ്പകമാണ് കൂടുതലിഷ്ടം തിരുമേനി.. നന്ദിയുണ്ട്. അവൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.. കിട്ടിയില്ലേ.. സന്തോഷായിട്ട് ഇരിക്കൂ.. പിന്നെ നന്ദി അനന്ത പദ്മനാഭനോട് പറഞ്ഞോളൂ. അത്രയും പറഞ്ഞദ്ദേഹം നടന്നു നീങ്ങി. അവർക്കിടയിൽ താനൊരു തടസമായിരിക്കേണ്ട എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടോ എന്തോ ഹരി അത്യാവശ്യമായി ഒരു ഫോൺ ചെയ്യാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു മുന്നിൽ നടന്നു. താങ്ക്സ് നന്ദൻ സർ.. ഹരിപോയതും അവൾ അനന്തനോട് പറഞ്ഞു. തനിക്ക് വെള്ളചെമ്പകപ്പൂക്കൾ ഇത്രക്ക് ഇഷ്ടമാണോ? കയ്യിൽ കിട്ടിയ പൂവ് തന്റെ നാസികയോട് ചേർത്തുകൊണ്ട് ഗന്ധമാസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇഷ്ടമല്ല സർ.. മറിച്ചെനിക്ക് ഒരു തരം ഭ്രാന്താണ്. വീട്ടിൽ ഈയടുത്താണ് വെള്ളപ്പൂക്കൾ വിരിയാൻ തുടങ്ങിയത്. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ജോയിൻ ചെയ്ത ദിവസം. എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷമാണ് അത് തന്നത്.

പതിവില്ലാതെ ജീവിതത്തിലൊരു വസന്തം കൈവന്നതുപോലെ. താൻ കൊള്ളാലോ.. നല്ല ഭാവിയുണ്ട്.. കാവ്യാത്മകമായി സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? അനന്തൻ പറഞ്ഞു. അതെയോ.. നോക്കാം സമയമുണ്ടല്ലോ.. വസു മറുപടിയായി പറഞ്ഞു. അത്രയും പറഞ്ഞവർ ക്ഷേത്ര കവാടം കടന്നു. അവളെ കാത്ത് ഹരി പുറത്തു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വസുവിനെ കണ്ടതും ഫോൺ വിളി നിർത്തി അവർക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നു. തന്റെ ഫോൺ വിളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ? ചെറു ചിരിയോടെ തമാശയെന്നോണം അനന്തൻ തിരക്കി.. എന്റെ ഏട്ടൻ ആയിരുന്നു. അല്ലാതെ സർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നും തന്നെയില്ല. ഹരി പറഞ്ഞു. അതിന് ഞാൻ കാര്യമായിട്ടൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ലല്ലോ.. അനന്തന്റെ മറുപടിയിൽ ഒന്ന് ചൂളിപോയെങ്കിലും ഹരി നന്നായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു. ഇരുവരോടും യാത്രപറഞ്ഞു അനന്തൻ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ ഹരി വസുവിനോട്‌ എന്തായി കാര്യങ്ങളെന്നന്വേഷിച്ചു. വസു നീ സർ നോട് ചോദിച്ചോ? ആ കത്തുകളുടെ ഉടമ അങ്ങേരാണോ എന്ന്? ഇല്ല്യ.. ഹരി ഞാൻ അതിനെ പറ്റിയൊന്നും തന്നെ ചോദിച്ചില്ല്യ.. ഇതിനി ഇങ്ങനെ നീട്ടി കൊണ്ടുപോകേണ്ട.

എനിക്കും അറിയണം നിന്റെ അജ്ഞാതനെ. എന്റെ മനസ് പറയുന്നു അത് പപ്പൻ സർ ആവില്ലെന്ന്. വേണ്ട.. നീ ഒന്നും പറയേണ്ട, ചോദിക്കണ്ട. എന്റെ കത്തുകൾക്കുടമ നന്ദൻ സർ തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഒട്ടും നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്ത് സർ ഇവിടെ വന്നത്. ആയിക്കോട്ടെ വസു എന്നാലും നിന്റെ ധാരണ ശരിയാണെന്ന് കുറച്ചു നേരത്തെ അറിയുകയാണെങ്കിൽ നല്ലതല്ലേ?.. നീ വാ.. അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വസുവിന്റെ കയ്യും പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഹരി അനന്തന് പിറകെ ഓടി. സർ.. പപ്പൻ സർ.. അവനടുത്തെത്തിയതും അണച്ചുകൊണ്ട് ഹരി വിളിച്ചു. എന്താണ് ഹരി പ്രിയ..അവർക്കഭിമുഖമായി നിന്നു കൊണ്ട് അനന്തൻ ചോദിച്ചു. അതുപിന്നെ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ.. ഹാ.. ചോദിച്ചോളൂ.. അത് വസിഷ്ഠ.. അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഹരി വസുവിന്റെ കയ്യിൽ മെല്ലെ പിടിച്ചു. അവളോട് ചോദിക്കാനായി കണ്ണ് കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. ഇരുവരുടെയും ചെയ്തികൾ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്ന അനന്തൻ ഒടുവിൽ പറഞ്ഞു. എന്താണെങ്കിലും ചോദിച്ചോളൂ..

എന്റെ പക്കൽ ഉത്തരമുള്ള ചോദ്യമാണെങ്കിൽ നിങ്ങളോട് പറയാൻ എനിക്ക് യാതൊരു മടിയുമില്ല. എന്തോ പറയാനാഞ്ഞ ഹരിയുടെ ശബ്ദത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ആരോ അനന്തനെ വിളിച്ചു.. നന്ദാ… നീ ഇവിടെ നിൽക്കുവാണോ? അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നടുത്തുകൊണ്ടാ സ്ത്രീ ചോദിച്ചു. അതേ അമ്മച്ചി ഇതെന്റെ സ്റ്റുഡന്റസ് ആണ്.. കണ്ടപ്പോൾ സംസാരിച്ചു നിന്നതാണ്. ചിരിയോട് കൂടെ അനന്തൻ പറഞ്ഞു. അനന്തന്റെ അമ്മച്ചിയാണ് അതെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ വാസുവിനെന്തെന്നില്ലാത്ത പരിഭ്രമം തോന്നി. അതുമനസിലാക്കി എന്നോണം അവളെ നോക്കി ഹരി കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു. സിഷ്ഠ.. ഹരിപ്രിയ.. ഇതാണ് എന്റെ അമ്മച്ചി.. ആനി.. ആനി എന്ന പേരുകേട്ടതും ഹരി ഒന്നന്ധിച്ചു നിന്നു.. ഞെട്ടണ്ട ഹരിപ്രിയ.. അച്ഛനും അമ്മച്ചിം പ്രണയിച്ചാണ് വിവാഹിതരായത്. ഹരിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ടതും ആനിയെ ചേർത്ത് തന്നോട് നിർത്തികൊണ്ട് അനന്തൻ പറഞ്ഞു.

കൈകൂപ്പി കൊണ്ട് വസുവും ഹരിയും നമസ്കാരം പറഞ്ഞു പുഞ്ചിരിച്ചു. ഈ കൊച്ചുങ്ങൾക്കൊക്കെ നല്ല ബഹുമാനമാണല്ലോ നന്ദാ.. ചിരിയോട് തന്നെയാണ് ആനിയത് പറഞ്ഞത്. കണ്ടതിൽ സന്തോഷം. ഹരിയോടും വസുവിനോടും അത്രയും പറഞ്ഞവർ തിരികെ നടന്നു. അമ്മച്ചി അങ്ങനെയാണ്. അപരിചിതരോട് അങ്ങനെ അടുക്കാറില്ല. ഒന്നും തോന്നരുത്. ഇല്ല സർ… ഞങ്ങൾക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല.. അമ്മച്ചി മുഷിഞ്ഞു കാണും സർ പൊക്കോളൂ. വസു പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.. തിരികെ രണ്ടാളോടും യാത്രപറഞ്ഞു അനന്തനും നടന്നകന്നു. എന്നാലും ഇന്ന് കൊണ്ട് ഒരു തീരുമാനമായേനെ.. നിന്റെ നന്ദൻ സർ ന്റെ അമ്മച്ചി വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ. ഹരി നിരാശ മറച്ചു വെച്ചില്ല.

നീ അത് വിടൂ.. സമയമുണ്ടല്ലോ.. നമുക്ക് നോക്കാം. പിന്നെ അമ്മച്ചി ഒരു പാവമാണെന്നാ തോന്നുന്നേ അല്ലേ ഹരി..? വസു ചോദിച്ചു. അത്ര പാവമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. നീ കരുതുന്നതുപോലെ പപ്പൻ സർ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ചിലപ്പോൾ ഇവരൊരു വില്ലത്തി ആകാനും സാധ്യതയുണ്ട്.. അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഹരിയവളെ നോക്കി.. നീ വന്നേ.. നിനക്ക് ഇങ്ങനോരോ വട്ടുകളൊക്കെ തോന്നും. വസു അവൾ പറഞ്ഞത് കണക്കിലെടുക്കാതെ നടന്നു. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഹരിയുടെ വീടിനു മുന്നിൽ എത്തിയതും യാത്ര പറഞ്ഞു പോകാനൊരുങ്ങിയ വസുവിനെ വട്ടം ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഹരി പറഞ്ഞു. നിന്റെ പ്രണയം സത്യമാണെങ്കിൽ നിന്നെ പപ്പൻ സർ പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നിന്റെ കൂടെ ഞാനുണ്ടാകും എന്തിനും ഏതിനും.. മറിച്ചാണ് കാര്യങ്ങളെങ്കിൽ ഞാനും ദേവേട്ടനും പറയുന്നത് നീ അനുസരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് വാക്ക് തരണം. ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം.. ഹരി നീട്ടി പിടിച്ച കൈകളിലേക്ക് ഒന്ന് ദീർഘനിശ്വാസം എടുത്ത ശേഷം തന്റെ കൈ ചേർത്തുകൊണ്ട് വസു പറഞ്ഞു. എന്നെ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രണയിക്കുന്ന ആളോടൊപ്പമേ ഈ വസിഷ്ഠ ജീവിക്കൂ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ അവകാശിക്കൊപ്പമേ വസിഷ്ഠ ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോകുകയൊള്ളു… അത് അനന്തൻ ആണെങ്കിൽ സന്തോഷം.

മറിച്ചാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിക്കാം. എന്റെ ഇച്ഛനും പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിക്കും അതിനുള്ള അവകാശം ഞാൻ തീറെഴുതി തന്നിരിക്കുന്നു. എന്തിനെന്നില്ലാതെ തന്റെ ഹൃദയം വീണ്ടും പിടയുന്നതും ശ്വാസം വിലങ്ങുന്നതും അവൾ അറിഞ്ഞെങ്കിലും കാര്യമാക്കിയില്ല. വസുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നും നല്ലൊരു മറുപടി ലഭിച്ചതിൽ അത്യധികം സന്തോഷത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു ഹരി. വാ കയറിയിട്ട് പോകാം. നീ വരുന്നില്ലേ? ഹരിയുടെ വീടിന്റെ മുകളിലെ വടക്കുവശത്തായി തുറന്ന് കിടന്ന ജനൽ വാതിലിലേക്ക് നോക്കിയ ശേഷം വസു ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി. ഏട്ടനെ പേടിച്ചാണോ. വസുവിന്റെ കണ്ണുകളെ പിന്തുടർന്നുകൊണ്ട് ഹരി ചോദിച്ചു. നിന്റെ ഏട്ടനെ ഞാനെന്തിന് പേടിക്കണം..? വസു മറുചോദ്യമെറിഞ്ഞു ഞാനൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. എന്തായാലും ഏട്ടനിവിടെ ഇല്ല്യ.. എന്തോ കോൺഫറൻസ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു പോയി. അത് പറയാനാണ് നേരത്തെ എന്നെ വിളിച്ചത്.

ബാക്കിവായിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക…

 

-

 

ഞങ്ങളുടെ വാർത്തകൾ നിങ്ങളുടെ വാട്‌സാപ്പിൽ ലഭിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

-

-

 
Nishikanth padoor വന്ധ്യതയ്ക്ക് പാരമ്പര്യ നാട്ടുചികിത്സയുമായി വൈദ്യരത്നം നിഷികാന്ത് പാടൂർ

-

 
Nikahinkerala ഇസ്ലാമിക താൽപര്യങ്ങൾക്ക് ഇണങ്ങുന്ന അനുയോജ്യമായ ഇണയെ അതിവേഗം കണ്ടെത്താം

-

 
Seclob മലയാളികൾക്കായി ഇതാ സെക്ലോബ് എന്ന ഒരു മൊബൈൽ സൈറ്റ്… മൊബൈൽ വഴി ഒരുപാട് സേവനങ്ങൾ ഒരു കുടകീഴിൽ നമുക്ക് ലഭിക്കുകയാണ് ഇത് വഴി…

-


digital marketing സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പരസ്യം നൽകൂ; നിങ്ങളുടെ ബിസിനസ് വളർത്തൂ

-


Image One സംരംഭകര്ക്കുള്ളതെല്ലാം ഇനി ഒരു കുടക്കീഴില്; കമ്പനി രെജിസ്ട്രേഷന് മുതല് വെബ്സൈറ്റ് വരെ!!