തൈരും ബീഫും: ഭാഗം 22

Share with your friends

നോവൽ: ഇസ സാം

എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അന്ന് എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല…… മോളും ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല…… എബിയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞു ഞെരക്കം കേൾക്കുന്ന പോലെ തോന്നും…..അപ്പൊ ഞാൻ ഓടി വന്നു നോക്കും….വീണ്ടും തിരിച്ചു…ഇങ്ങനത്തെ ഓട്ടവും കുഞ്ഞിൻ്റെ കരിച്ചിലുമായി ഞാൻ നേരം വെളുപ്പിച്ചു……രാവിലെ മോൾ ഒന്ന് ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു……ഞാൻ എബിയെയും ദേഹം ഒക്കെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി….ഓട്സ് ഉണ്ടാക്കി വായിലേക്ക് ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു….. ഇറക്കുന്നുണ്ട്….അത് തന്നെ ഭാഗ്യം……ആശുപത്രിയിൽ വിളിച്ചു അവധി പറഞ്ഞു..

ഒരുപാടു തവണ ഞാൻ ശ്വേതയെയും അവളുടെ വീട്ടുകാരേയും ഫോൺ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…ആരും ലഭ്യമല്ല .. മനസ്സിന് ഒരു സ്വസ്ഥതയും …ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…ഞാൻ മാതാവിൻ്റെ രൂപത്തെ വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു….. അടുത്തിരിക്കുന്ന ബൈബിളിൽ ഒരു കടലാസു പുറത്തേക്കു തള്ളിയിരിക്കുന്നു…….ഞാൻ വേഗം അത് എടുത്തു……. ചിലപ്പോൾ ശ്വേത എഴുതി വെച്ചതാണെങ്കിലോ………. ? എൻ്റെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല… “സാൻഡ്രയ്ക്കു, ഞാൻ പോവുന്നു…..നേരിട്ട് പറയാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കില്ല…… എന്നെ നിനക്ക് മനസ്സിലാകുമോ എന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല…..

കുഞ്ഞു നാൾ തൊട്ടു എന്നെ എൻ്റെ ചുറ്റുമുള്ളവർ അസൂയയോടേ മാത്രമേ നോക്കിയിട്ടുള്ളൂ…… എന്നാൽ ഇന്നു ആ കണ്ണുകളിൽ എല്ലാം സഹതാപമാണ്….. എനിക്ക് അത് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല……. എൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ ആഗ്രഹങ്ങളെ മോഹങ്ങളേ ഒരു തൊട്ടിൽ കമ്പിൽ നിന്ന് ഒരു കട്ടിലോളം ഉള്ള ദൂരമാക്കി ചുരുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല….ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചു…….കഴിയുന്നില്ല…….എൻ്റെ അച്ചായന് സാൻട്ര ആരായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം…… എനിക്ക് നിന്നോട് എന്നും അസൂയ ആയിരുന്നു…അന്നും ഇന്നും…..നീ നോക്കുന്നത് പോലെ അച്ചായനെ നോക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല സാൻഡി……. ഞാൻ പോവുന്നു….

എൻ്റെ പിന്നാലെ ഒരിക്കലും വരരുത് പ്ളീസ്…….. ശ്വേത……” പല വട്ടം ഞാൻ ആ കത്ത് വായിച്ചു….. ഈശോയെ അപ്പൊ ശ്വേത ഇനി വരില്ലാ…… വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു…..തിരിച്ചും മറിച്ചും ഒക്കെ നോക്കി….. എനിക്കവളോട് ദേഷ്യം തോന്നി….. എബിയെ ഉപേക്ഷിച്ചതിൽ അല്ല…… അവൾ നൊന്തു പ്രസവിച്ച മോളെ പറ്റി ഒരു വാക്കു പോലും എഴുതാത്തതിൽ……. ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെയിരുന്നു പോയി….. രാവിലെ അന്നമ്മച്ചിയും ജോസ്ഫ്അങ്കിളും വന്നു….കാര്യം അറിഞ്ഞു അവരും ഞെട്ടി……. “എട്ടിൻ്റെ പണി ആയിപോയല്ലോ മോളേ…….. ?” ജോസ്ഫ്അങ്കിളാണ്. അന്നമ്മച്ചി കത്ത് വായന തന്നേ…….”

എന്നാലും ആ കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക് എഴുതീട്ടില്ലാല്ലോ?” ഞാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നതിനേക്കാളും ഒരുപാട് അപ്പുറമാണ് ശ്വേത……. എനിക്ക് പണി തന്നതാണോ അതോ നിസ്സഹായത കൊണ്ട് ഓടി പോയതാണോ….അതും അല്ലേൽ തത്കാലം എന്നെ ഉപയോഗിച്ച് പിന്നെ തിരിച്ചു വന്നു അപ്പനെയും മോളെയും സ്വന്തമാക്കാനോ….?.ആദ്യത്തെ രണ്ടും ഞാൻ നേരിടാൻ തയ്യാറാണു…… പക്ഷേ എന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്…..അത് വേണ്ട……. “നമുക്ക് പോലീസിൽ പറഞ്ഞാലോ മോളെ…….” ജോസഫ് അങ്കിളാണു ….. “അതാ വേണ്ടതു …… മോളും അപ്പനും അമ്മയും ഒക്കെ ഇപ്പൊ ഇവിടെ എത്തും……..” അന്നമ്മച്ചിയാണ്.

” ഇപ്പൊ വേണ്ട……ഞാൻ പറയാം…….” രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കടന്നു പോയി……ഞാൻ ജോലിക്കു പോയില്ല….എബിയുടെ കാര്യവും മോൾടെ കാര്യവും എല്ലാ അന്നമ്മച്ചിയെ കൊണ്ട് മാത്രം കഴിയില്ല…… എന്തായാലും പാലക്കാട് പോകാൻ തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു….. എബിയെ ജോസഫ് അങ്കിളിനെ ഏൽപ്പിച്ചു…..മോളെ അന്നമ്മച്ചിയേയും…… ഞാൻ പാലക്കാടേക്ക്‌ തിരിച്ചു….. ശ്വേത യുടെ അഡ്രസ് എൻ്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു……. കൽപ്പാത്തി നദിയുടെ തീരത്തെ അഗ്രഹാരത്തിൽ എത്തി….ഒരുപോലത്തെ വീടുകൾ ……ചേലയുടുത്ത സുന്ദരിമാരായ വൃദ്ധകൾ……

അവർക്കു തരത്തിനൊത്ത വൃദ്ധന്മാർ……സംസാരിക്കുന്നു ചിരിക്കുന്നു……പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കടന്നു പോവുന്ന സുന്ദരികൾ ……കനകാംബരവും മുല്ലയും ചൂടിയവർ…..പൂക്കടക്കാർ……എനിക്കിതൊക്കെ പുതുമയുള്ള കാഴ്ചകൾ ആയിരുന്നു…..പലരോടും വഴി ചോദിച്ചു……ഡോക്‌ടർ ദമ്പതികൾ ആയതു കൊണ്ട് തന്നെ വഴി പെട്ടന്ന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു……അഗ്രഹാരത്തിനുള്ളിൽ പലവഴികൾ തിരിഞ്ഞു ഉള്ളിലോട്ടു ചെല്ലും തോറും പ്രത്യേകം ചുറ്റു മതിലുകൾ ഉള്ള പുതിയ തരം വീടുകൾ കണ്ടു തുടങ്ങി…..അതിലൊന്നിന് മുന്നിൽ ഞാൻ നിന്നു …….അകത്തേക്ക് കയറി…..

പുറത്തു വെള്ള പൊടി കൊണ്ട് കോലം വരച്ചിരുന്നു…… ചെടികൾ ഉണ്ട്……പുറത്തായി കുറെ കസേരകൾ ഇട്ടിരിക്കുന്നു……പക്ഷേ വാതിലിൽ ഒരു പ്രിന്റൗട്ട് പേപ്പർ ഒട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു…… ഒരു മാസത്തേക്ക് കൺസൽട്ടിങ് ഉണ്ടാവില്ല……ഡോക്‌ഡർസ് യാത്രയിൽ ആണ്. ഞാൻ ബെൽ അടിച്ചു……നിരന്തരം അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…..നിരാശപ്പെട്ടു മടങ്ങാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു…….പിന്നെ മുറ്റം കണ്ടിട്ട് ഇന്ന് രാവിലെയും കൂടെ ആരോ വൃത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു……. ഒരു പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിട്ടിനു ശേഷം ഒരു പതിനെട്ടു പത്തൊമ്പതു വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന പയ്യൻ വന്നു വാതിൽ തുറന്നു…..ശ്വേതയുടെ അനിയൻ ആണ് അത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി……

ഞാൻ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്……അവൻ വാതിൽ തുറന്നു…..എന്നെയും മനസ്സിലായി എന്ന് മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ വ്യെക്തമായി…… “ഇവിടെ ആരുമില്ല…….” “അപ്പൊ……ഇയാളോ ….?” ഞാൻ തിരിച്ചു ചോദിചു കൊണ്ട് അകത്തു കയറി ഇരുന്നു…….. അവൻ വിയർക്കുന്നുണ്ട്……ആരെക്കെയോ ഫോൺ ചെയ്യുന്നുണ്ട്…..ഒടുവിൽ മൊബൈൽ എനിക്ക് നീട്ടി…… “…….ശ്വേതയാണോ…….?” ഞാൻ ഫോൺ വാങ്ങാതെ ചോദിച്ചു. “അല്ല……അപ്പാവുക്കു എന്തോ സംസാരിക്കണം എന്ന്……” അവൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ മൊബൈൽ വാങ്ങിയില്ല…..അവൻ എന്നെ അന്തം വിട്ടു നോക്കുന്നുണ്ട്. “എനിക്ക് ശ്വേതയോടു മാത്രമേ സംസാരിക്കാനുള്ളു……

അവൾ വിളിക്കാതെ ഞാൻ ഇവിടന്നു ഇറങ്ങില്ല…..പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഞാൻ അഗ്രഹാരത്തിനു പുറത്തു എത്തീല എങ്കിൽ പോലീസും മാധ്യമ പ്രവർത്തകരും എല്ലാരും എത്തും…..കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു ഉപേക്ഷിച്ച അമ്മയെയും അവൾക്കു ഒത്താശ ചെയ്തു കൊടുത്ത മാതാപിതാക്കളെയും ഒക്കെ കാണാൻ………അപ്പൊ മോൻ പറഞ്ഞോ……” ചെക്കൻ അന്തം വിട്ടു മിഴിച്ചു എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു……ഞാൻ ആഞ്ഞു കർത്താവിനെയും മാതാവിനെയും എനിക്കറിയാവുന്ന എല്ലാ പുന്യാളൻമാരെയും വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു……. ഈ ചങ്കൂറ്റം മാത്രമാണ് എൻ്റെ കൈമുതൽ……ഒന്ന് മിന്നിച്ചേക്കണേ………

ബാക്കിവായിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക…

 

-

 

ഞങ്ങളുടെ വാർത്തകൾ നിങ്ങളുടെ വാട്‌സാപ്പിൽ ലഭിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

-

-

 
Nishikanth padoor വന്ധ്യതയ്ക്ക് പാരമ്പര്യ നാട്ടുചികിത്സയുമായി വൈദ്യരത്നം നിഷികാന്ത് പാടൂർ

-

 
Nikahinkerala ഇസ്ലാമിക താൽപര്യങ്ങൾക്ക് ഇണങ്ങുന്ന അനുയോജ്യമായ ഇണയെ അതിവേഗം കണ്ടെത്താം

-

 
Seclob മലയാളികൾക്കായി ഇതാ സെക്ലോബ് എന്ന ഒരു മൊബൈൽ സൈറ്റ്… മൊബൈൽ വഴി ഒരുപാട് സേവനങ്ങൾ ഒരു കുടകീഴിൽ നമുക്ക് ലഭിക്കുകയാണ് ഇത് വഴി…

-


digital marketing സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പരസ്യം നൽകൂ; നിങ്ങളുടെ ബിസിനസ് വളർത്തൂ

-


Image One സംരംഭകര്ക്കുള്ളതെല്ലാം ഇനി ഒരു കുടക്കീഴില്; കമ്പനി രെജിസ്ട്രേഷന് മുതല് വെബ്സൈറ്റ് വരെ!!